Ga naar de inhoud

Mama Pia

Zij studeerde in de jaren zestig in Brussel. Ze is net 76 geworden, heeft 7 kinderen en 13 kleinkinderen. Haar credo: altijd klaar - zij deed de gidsen. Ze ontmoette haar man in de jeugdbeweging. Ze is altijd bezig en kan niet stil blijven zitten. Ze omschrijft zichzelf als een vechter. Zij was lerares wiskunde, economie en godsdienst in de lagere humaniora: zij houdt ervan kennis over te dragen en in contact te staan met jongeren. Ze koos dit beroep en deed het met heel haar hart. Het ging niet alleen om het praten over vergelijkingen, maar om het belichamen van een levenskunst. Ook nu nog is ze graag bij de jongsten. In 1988 richtte zij een vereniging op die in het begin tot taak had in België acties te voeren om een beetje geld te verdienen en dat naar de Congolese "mama's" te sturen, zodat zij de studies van hun gezin konden betalen en een eigen zaak konden oprichten. Vandaag is het idee om senioren van sub-Sahara afkomst activiteiten/bezoeken aan te bieden die hen in staat stellen België te ontdekken en in contact te komen met mensen buiten hun gemeenschap.

Mama Pia's top 3 van kleine pleziertjes:

  • Lachen (omdat je daar ook jong van wordt).
  • Service geven.
  • Lezen.

Haar behoeften: zich nuttig en levend voelen.

Haar verlangens: meer samenleven door ontmoetingen tussen generaties en culturen. Zij zou graag zien dat de gemeente Vorst op menselijk vlak leefbaarder wordt, dat het gemeentebestuur bijvoorbeeld een lijst opstelt van de senioren die op zijn grondgebied wonen en dat het activiteiten organiseert waarbij zij in contact kunnen komen met de jongsten.

Een goed idee voor de buurt: organiseer een filmdebat met jongeren.

"Toen ik voor het eerst in mijn buurt in Vorst kwam, was ik een van de enige zwarte mensen. Ik heb mijn buren leren kennen via mijn kinderen, onder andere. We waren een blok van vier gezinnen die het goed met elkaar konden vinden in de buurt. De kinderen zijn nu volwassen ensommigen zijn verhuisd, maar we houden contact. Er zijn wat nieuwe, jongere buren die ik niet goed ken. Mensen kunnen een beetje terughoudend zijn. Het is moeilijk om de stap te nemen om mensen echt te ontmoeten. "

En hoe zit het met jou? Herken je jezelf een beetje in Mama Pia?"

Wilt u ook in contact komen met uw buren? Betrokken raken bij het leven van de buurt en het samenleven verbeteren? Niet altijd gemakkelijk om de stap te zetten als je in de stad woont en bovendien al meer dan een jaar wordt gevraagd om uit elkaars buurt te blijven ... En als je nu eens je computer uitzet, je huis uit gaat en de tijd neemt om je buren in het echt te ontmoeten?